6 stycznia zmarła Maria Odyniec. Miała 96 lat . Ukończyła historię na Uniwersytecie Jagiellońskim.W tym czasie związała się z Młodzieżą Wszechpolską.Od października 1939 pracę konspiracyjną w ramach Stronnictwa Narodowego. Znając język niemiecki i francuski odbierała, tłumaczyła i powielała komunikaty radiowe, przechowywała pieniądze i „lewe” dokumenty dla członków SN i Młodzieży Wszechpolskiej przekradających się na Węgry.

Jesienią 1940 na polecenie przełożonych konspiracyjnych, przeniosła się z Krakowa do Bochni. Tam skierowano ją do pracy w kompletach Tajnego Nauczania. Oficjalnie wykonując w latach 1940-1944 pracę maszynistki polsko-niemieckiej w Salinie bocheńskiej, podjęła się tajnego nauczania w klasztorze s.s. albertynek w Bochni. Kontynuowała także powielanie biuletynów radiowych i instrukcji. Od 1943 była związana z Narodową Organizacją Wojskową Kobiet (pracowała w dziale kulturalno-oświatowym).

Kolportowała prasę narodową, aktualne biuletyny radiowe, prowadziła wykłady dla kobiet wiejskich z historii ojczystej oraz zasad ideologicznych Stronnictwa Narodowego, zdobywając nowe członkinie do NOWK ze wsi małopolskich. Praca w sekretariacie Żupy Solnej umożliwiała zdobywanie wiadomości dla wywiadu. W okresie okupacji, pod pseudonimem „Piotr”, umieszczała w konspiracyjnym piśmie Szczerbiec poezję wojenną i artykuły na temat pracy kobiet z oddziałów NOWK.

Z zawodu nauczycielka. Autorka wierszy, wspomnień (Cela nr 32, i opowieści biograficznych - Dom pod Campi, Między świtem a zmierzchem, Dzieci zawieszenia broni) . Od lat mieszkała w Sopocie na Brodwinie.
 
Msza św. żałobna z wystawieniem urny w kościele pw. Zesłania Ducha Św. w Sopocie-Kamiennym Potoku odprawiona zostanie dnia 8 stycznia 2010 r. o godz. 8.30.